اخیرا آقای دکتر احسان شریعتی موفق شده است بالاخره ترجمه پایان نامه دکتری خود را با عنوان "سنجش پیامدهای هستی‌شناسی هایدگر: نقد خوانش احمد فردید" را چاپ و منتشر کند که متعاقب آن اخبار و نوشته هائی در این مورد منتشر و جلسات نقد و بررسی برگزار شده است. در آخرین مورد روزنامه اعتماد 13/2/1404 مصاحبه از ایشان را منتشر کرده با عنوان "دچار آلزایمر فرهنگی هستیم". در اوائل مصاحبه، مصاحبه کننده از احسان شریعتی می پرسد:"شما به دست‌نوشته‌های فردید دسترسی نداشتید؟" وی در پاسخ می گوید:

"هنگامی که وارد دوره‌ی دکترا شدم، یکی از استادان پیشنهاد داد که مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها با فردید داریم که رادیو-تلویزیون زمان پهلوی قصد داشته آنها را نشر و نمایش دهد. نوارها و متن پیاده شده را به من دادند تا نقد و بررسی کنم."

اگر این مطالب دقیق نقل شده باشد این نوارهای مصاحبه باید به جز نوار جلسات مناظره های "اینسو و آن سوی" زمان بوده باشد و پیشنهاد می شود ایشان یا آن استاد مربوطه این نوارها را به هر نحو ممکن در فضای مجازی به اشتراک بگذارند تا دیگران هم بتوانند آنها را "نقد و بررسی" نمایند.

علاوه بر این در همین روزهای اخیر نمی دانم به چه جهت در جستجوی بیست و چهار ساعته "فردید" قسمت مربوط به "فردید" از کتاب "بهار زندگی در زمستان تهران" آقای احمد زید ابادی منتشر شده در سال1397 در سایت "دین آنلاین" هم ظاهر می شد. زیدآبادی در آنجا نوشته است:

"بعدها مسعود پدرام دو نوار کاست از سخنان فردید در اختیارم گذاشت که او در آن‌ها برای جمعی از دانشجویانی که عازم اروپا بودند چکیده‌ای از دستگاه فکری خود را تشریح کرده بود. من با گوش دادن چند باره به نوارها به مفهوم واژه‌پردازی‌های او پی بردم و متوجه منظورش شدم، اما نقد یکسره سلبی او از مدرنیته و تکنولوژی و حواله سرنوشت انسانی به حوالت تاریخی، نه فقط علاقه‌ای در من بر نینگیخت، بلکه ذهنم را نسبت به پیامدهای مخاطره‌آمیز این طرز تفکر هشیار کرد".

که نگارنده از وجود چنین نوار هائی هم بی خبر بود و مایه مزید تشکر خواهد بود اگر ایشان یا آقای پدرام هم این نوارها را در فضای مجازی به اشتراک بگذارند تا دیگران – منجمله نگارنده - هم با چندبار گوش کردن آن ها مثل آقای زیدآبادی متوجه منظور فردید بشوند هر چند که ظواهر امر منجمله همین مطالب منتشر شده در "دین آنلاین" صحت مدعای ایشان را زیر سوال می برد:

آن یکی پرسید اشتر را که هی/ از کجا می آئی ای اقبال پی

گفت از حمام گرم کوی تو/ گفت خود پیداست در زانوی تو